Ocena śródokresowa

UCHWAŁA Z DNIA 20-05-2026 W SPRAWIE OCENY REALIZACJI INDYWIDUALNEGO PLANU BADAWCZEGО W RAMACH OCENY ŚRÓDOKRESOWEJ Pana: Józefa Gałazki Dziedzina: Sztuka Dyscyplina: Sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki Działając na podstawie: art. 202 ust. 2-4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2022 poz. 574 t.j.), § 23-26 Regulaminu Szkoły Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie przyjętego Uchwałą nr 34/2019 Senatu ASP z dnia 24 maja 2019 r. wraz z późniejszymi zmianami oraz § 5 Regulaminu przeprowadzania oceny śródokresowej w Szkole Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Komisja oceny śródokresowej w składzie: Przewodniczący komisji: Marek Jóźwicki Członek komisji: Jakub Jernajczyk Członkini komisji: Aleksandra Łukaszewicz po zapoznaniu się z postępami w realizacji Indywidualnego Planu Badawczego oraz po przeprowadzeniu głosowania postanawia podjąć uchwałę pozytywnie oceniającą realizację przez Doktoranta Indywidualnego Planu Badawczego, uzasadniając swoją decyzję w następujący sposób:

Uzasadnienie oceny śródokresowej – Józef Gałązka Temat pracy badawczej: „Formy rzeźbiarskie i kompozycje przestrzenne jako narzędzia kształtowania przestrzeni wspólnych, na przykładzie wybranych projektów placów zabaw z drugiej połowy XX wieku.” Promotor: prof. dr hab. Grzegorz Biliński Promotorka pomocnicza: dr Maja Skibińska 1. Ocena stopnia zaawansowania realizacji IPB Doktorant realizuje Indywidualny Plan Badawczy zasadniczo zgodnie z harmonogramem. Dokumentacja potwierdza zaawansowane badania nad historycznymi i współczesnymi przykładami placów zabaw, analizę materiałów wizualnych, obserwacje terenowe, tworzenie autorskiego systemu kategoryzacji oraz działania artystyczne i projektowe w przestrzeni publicznej. Promotor wysoko ocenia stopień realizacji IPB, konsekwencję doktoranta i zdolność łączenia refleksji teoretycznej z praktyką artystyczną. 2. Ocena zaawansowania rozprawy doktorskiej Rozprawa rozwija się w obszarze sztuki publicznej, rzeźby, architektury krajobrazu i projektowania przestrzeni wspólnych. Szczególną wartością projektu jest analiza placów zabaw jako wielkoformatowych kompozycji rzeźbiarskich oraz próba przełożenia wniosków historycznych na własną praktykę projektową. Część rozpoznawcza i dokumentacyjna jest dobrze rozwinięta. Komisja wskazuje jednak na potrzebę mocniejszego uporządkowania literatury przedmiotu, poszerzenia bazy polskich przykładów oraz przyspieszenia prac nad docelową kompozycją rzeźbiarsko-krajobrazową. 3. Ocena szans na ukończenie rozprawy w terminie Szanse ukończenia rozprawy w terminie są wysokie, pod warunkiem szybkiego przejścia od analizy i dokumentacji do syntezy projektowej oraz wyraźnego wskazania, które wnioski z badań zostaną przełożone na autorską praktykę rzeźbiarską.