Ocena śródokresowa
Doktorant – mgr Aleksandra Knychalska, Promotor – prof. ASP dra hab. Iwona Demko
Materiały informacyjne
podlegające ocenie
Wynik oceny
UCHWAŁA
Z DNIA 20-05-2026 r.
W SPRAWIE OCENY REALIZACJI INDYWIDUALNEGO PLANU BADAWCZEGO
W RAMACH OCENY ŚRÓDOKRESOWEJ
Pani: mgr Aleksandry Knychalskiej
Dziedzina: Sztuka
Dyscyplina: Sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki dr hab
Poboczne dyscypliny: Filozofia, Nauki o poznaniu i komunikacji społecznej, Pedagogika, Socjologia
Działając na podstawie: art. 202 ust. 2-4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
i nauce (Dz.U. 2022 poz. 574 t.j.), § 23-26 Regulaminu Szkoły Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych
im. Jana Matejki w Krakowie przyjętego Uchwałą nr 34/2019 Senatu ASP z dnia 24 maja 2019 r. wraz
z późniejszymi zmianami oraz § 5 Regulaminu przeprowadzania oceny śródokresowej w Szkole
Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Komisja oceny śródokresowej
w składzie:
Przewodniczący komisji: dr hab Marek Jóźwicki
Członek komisji: dr hab Jakub Jernajczyk
Członkini komisji: dr hab Aleksandra Łukaszewicz
po zapoznaniu się z postępami w realizacji Indywidualnego Planu Badawczego oraz po przeprowadzeniu
głosowania postanawia podjąć uchwałę pozytywnie oceniającą realizację przez Doktoranta
Indywidualnego Planu Badawczego, uzasadniając swoją decyzję w następujący sposób:
Uzasadnienie komisji
Uzasadnienie oceny śródokresowej – Aleksandra Knychalska
Temat pracy badawczej:
,,Eksperymentalne edukacje, światotwórcze strategie artystyczne, performatywność i narracyjność
w praktykach edukacyjno-artystycznych.”
Promotor: dr hab. Iwona Demko, prof. ASP
1. Ocena stopnia zaawansowania realizacji IPB
Doktorantka realizuje Indywidualny Plan Badawczy zasadniczo zgodnie z przyjętym harmonogramem.
Dokumentacja potwierdza rozwój badań teoretycznych nad pedagogikami eksperymentalnymi,
radykalnymi i kolektywnymi, a także aktywność praktyczną w ramach Kem Szkoły, działań
warsztatowych, narracyjno-performatywnych i upowszechniających. Stopień realizacji należy ocenić
pozytywnie, przy zastrzeżeniu, że dokumentacja wymaga bardziej precyzyjnego powiązania kolejnych
działań z konkretnymi punktami IPB oraz wyraźniejszego określenia mierzalnych efektów
poszczególnych etapów.
2. Ocena zaawansowania rozprawy doktorskiej
Rozprawa postępuje wielotorowo i ma wyraźny potencjał artystyczno-badawczy. Praca nad rozprawą
postępuje systematycznie i wielotorowo. Opracowane zostały podstawy teoretyczne badań (semestr 1-3),
przeprowadzone zostały eksperymenty w obszarze praktyk warsztatowych w ramach Kem Szkoły
(semestr 2-3) wraz z zainicjowaniem formatu narracyjno-perfomatywnego w programie publicznym
wystawy w Muzeum Sztuki Nowoczesnej (semestr 2) a także jest tej format pogłębiany w ramach działań
doktorantki w grupie Zakole (semestr 3-4) równolegle z trwającą współpracą międzynarodową i wymianą
wiedzy, w tym aktywny udział w międzynarodowym sympozjum ARIA w Lubjanie (lato 2025) (semestr
2-4). Jednocześnie trwa opracowywanie dokumentacji i przygotowanie publikacji badań (2-6 semestr).
Najważniejszą wartością projektu jest badanie performansu, choreografii, narracji, instrukcji, partytury,
gry i sytuacji warsztatowej jako narzędzi organizowania doświadczenia grupowego. Warstwa teoretyczna
jest rozbudowana, lecz wymaga doprecyzowania metodologii, adresatów działań i sposobu ewaluacji
rezultatów. Komisja wskazuje również na zasadność szerszego odniesienia projektu do psychologii
społecznej, dynamiki grupy, uczenia się przez doświadczenie, ról, współpracy, koordynacji i zaufania.
3. Ocena szans na ukończenie rozprawy w terminie
Istnieją wysokie szanse ukończenia rozprawy w terminie, pod warunkiem szybkiego uporządkowania
metodologii, doprecyzowania formy końcowej pracy oraz konsekwentnego dokumentowania relacji
między praktyką warsztatową, doświadczeniem uczestników i refleksją teoretyczną.
Sugestie komisji
4. Rekomendacje
a. Doprecyzować grupy odbiorców i zakres oddziaływania projektowanych formatów edukacyjnych.
b. Skontekstualizować – pogłębioną skądinąd, choć jednostronną – perspektywę teoretyczną.
c. Określić ostateczną formę readera lub innego narzędzia narracyjno-performatywnego.
d. Wprowadzić przejrzyste narzędzia ewaluacji warsztatów i sytuacji edukacyjnych.
e. Silniej powiązać pedagogikę eksperymentalną z językiem psychologii społecznej, pracy grupowej
i uczenia się przez doświadczenie.
f. Rozważyć wsparcie konsultacyjne lub promotorskie z obszaru pedagogiki, psychologii społecznej
albo badań nad edukacją.
